(به مناسبت روز زن) من زن هستم..

 


و من زنی هستم

که خط چشمم جدا میکند

سیمانی دنیایتان را

از روشنای درونم
.
که رنگ و لعاب لبانم

خط قرمزی است

از شیرینی کامم

تا تلخی مزاجتان
.
انسانی هستم من

که جدا میکند

بی همانندی مرا از شما یگانگان پر مانند

تنها و تنها نامم که زن است


''پاییز بلند''

/ 7 نظر / 20 بازدید
هادی

سلام عزیز دلم خوشحالم که سرانجام چشمان بی فروغ مارو به کلامی تازه روشن کردی و دل خسته و افسرده رو با سروده ای زیبا نواختی و..... خلاصه ی کلام حال دادی . شعرت کوتاه و موجز و نغزه دستت طلا راستی در جامعه ی امروز میهن "زن" همینه که تو توصیفش کردی هرچند در بقیه ی جاهای دنیا هم با کمی تفاوت وضع به همین منواله به هرروی شعرت قشنگ بود ولی یادت نره که زن با همه ی این تفاسیر نقش مهمی در ژیشرفت مرد داره و هرگز نباید از هزاران ویزگی مثبت و ارزنده ی وجودیش غافل بود . بی قرار و دل شکیب در انتظار مطالب بعدی و البته خبرهای خوبت می مونم . روی ماهت رو می بوسم و برایت بهترین آرزوها رو دارم .روزهای خوب زندگیت به ترنم نغمه های ملکوتی عشق و امید متبرک باد

آسمان وانیلی

سلامممممممممم کجایی پسر؟؟ کم پیدا شدیا[ناراحت] مگه قرار نبود ما رو ببیری فلورانس پس چی شد؟[گل]

آسمان وانیلی

سلامممممممممم کجایی پسر؟؟ کم پیدا شدیا[ناراحت] مگه قرار نبود ما رو ببیری فلورانس پس چی شد؟[گل]

آسمان وانیلی

سلامممممممممم کجایی پسر؟؟ کم پیدا شدیا[ناراحت] مگه قرار نبود ما رو ببیری فلورانس پس چی شد؟[گل]

آسمان وانیلی

سلامممممممممم کجایی پسر؟؟ کم پیدا شدیا[ناراحت] مگه قرار نبود ما رو ببیری فلورانس پس چی شد؟[گل]

آسمان وانیلی

سلامممممممممم کجایی پسر؟؟ کم پیدا شدیا[ناراحت] مگه قرار نبود ما رو ببیری فلورانس پس چی شد؟[گل]

غزل خونه

"که جدا میکند بی همانندی مرا از شما یگانگان پر مانند" فوق العاده بود، مرسی...